شهید میرعباس اقتداری (سمت راست)

کبوتران آوازخوان در فضای بیکران هستی با ترنم دلکش خویش به گوشم ترانه آزادی می خوانند که زمان و پرواز در ملکوت فرا رسیده و من همچون گل غنچه های ناشکفته و تازه باز می گردم و می شکفم با طراوت و معطر می شوم. گلبرگهایم را از هم می گشایم تا گل قطره های شهادت را در آغوش کشم سبکبال گشته و به سوی خدا می روم. احساس سبکی خوب و آرامی دارم. آری هر شهیدی اینگونه است. چه خوب و چه آرام می میرم. نمی دانید چه لذتی دارد.  

                                         لحظاتي قبل از شهادت