در سال‏هاى حكومت طاغوت، نااميد از پيروزى، مقهور قدرت و مرعوب سرنيزه بوديم. اما «روح خدا» بود كه در جان افسرده‏ى مردم دميده شد. او بود كه امت را با اعجاز خون آشنا ساخت و «فرهنگ شهادت‏طلبى» را در كام جان پيروان امام حسين(ع) و آشنايان با كربلا و شاگردان عاشورا ريخت.
...و بالاخره «دهه‏ى فجر» آمد، كه طلوع فجر آزادى را نويد مى‏داد. ملت، تا پاى جان از راه و رهبر دفاع كردند و شهيدان بر سر «ميثاق جان» استوار ماندند.
«22 بهمن»، اوج اين موج‏هاى خونين و متراكم و موج اين شطهاى خروشان بود، كه «خون» جوانان عزيز، وطنمان را «لاله‏زار» كرد و «اللّه» بر فراز زمان جاى گرفت.
در سی‏امین بهار آزادی، جای شهدا خالی.