برخى از مواقع كه امكان عقب آوردن و انتقال پيكر شهدا نبود، همرزمان بر بالين او حاضر مى‏شدند و با باز كردن دكمه‏هاى پيراهن و برداشتن فانسقه يا نارنجك، او را از احتمال انفجارات بعدى مصون مى‏ساختند، ولى گاهى در همين حين چشمشان به يادداشت تبريكى به اين مضمون به همراه شكلات مى‏خورد:
«سلام عليكم؛ خواستم شيرينى شهادتم را خودم به همه داده باشم و شما نيز در اين حلاوت با من شريك باشيد.»